Het indrukwekkende verhaal van Yetnabarsch Mersha, geboren in Ethiopië.
Mijn naam is Yetnabarsch Mersha. Ik ben geboren in 1981 in Ethiopië, in het noordoosten van het land. Dat gebied werd na een oorlog van dertig jaar een nieuw land: Eritrea. In 1993 werd Eritrea onafhankelijk. Ik was toen 12 jaar.
Mijn jeugd
De oorlog kostte veel mensen het leven, ook in mijn familie. Mijn broers moesten als tieners het leger in. Ik heb hen daarna nooit meer gezien. Ik weet niet of ze nog leven. Ook mijn vader is in de oorlog gestorven.
Na een paar jaar in Eritrea gewoond te hebben, overleed mijn moeder. Ik ging toen naar familie in Soedan. Het leven was daar moeilijk. Er was weinig geld. Daarom werd ik als meisje van 14 of 15 jaar naar Syrië gestuurd om in de huishouding te werken.
Werken in Syrië
Het werk in Syrië was zwaar. Ik werkte lange dagen en verdiende bijna niets. Als ik klaar was bij het gezin waar ik werkte, moest ik vaak ook nog naar vriendinnen van de vrouw des huizes om daar te helpen. De mensen waren streng en ik had weinig rust.
Vlucht naar Europa
Toen ik een kans zag om weg te gaan, heb ik die gepakt. Via Turkije kwam ik in Griekenland terecht. Daar ontmoette ik de vader van mijn kinderen. Maar ook in Griekenland konden we geen toekomst opbouwen. Daarom reisden we verder en kwamen we in 2011 in Nederland aan.
Leven in Nederland
Ik woonde bijna negen jaar in een AZC. In december 2019 kreeg ik eindelijk een huis in Geertruidenberg. Nu gaat het goed met mij en mijn drie kinderen van 8, 11 en 15 jaar. De oudste zit op de havo en de middelste gaat na de zomer naar het vwo. Ik ben heel trots op hen.
Hoe ik positief blijf
Veel mensen vragen hoe ik zo positief kan blijven. Ik denk dat God mij helpt. Ik kijk altijd vooruit. Ik probeer eerlijk te zijn en dankbaar te blijven voor wat ik nu heb.
Mijn ontwikkeling
In juni 2023 kwam ik via de gemeente bij MidZuid terecht. Daar kon ik drie jaar lang leren hoe werken in Nederland gaat. Ik had fijne leidinggevenden die mij hielpen en met mij meedachten. Daardoor voelde het veilig en kon ik groeien. Het was spannend om daar weg te gaan.
De volgende stap
Mijn trajectbegeleider vond dat ik klaar was voor een nieuwe stap. Ik kreeg het taalprogramma Taalmoed aangeboden. Een onderdeel daarvan is een snuffelstage. Je mag dan een paar dagdelen meelopen op een werkplek die je zelf kiest. Mijn droom was altijd om met ouderen te werken. Daarom mocht ik vier dagdelen meelopen bij de huishoudelijke dienst van Mauritsstaete in Geertruidenberg. Dat paste goed bij mijn ervaring, omdat ik bij MidZuid ook drie jaar in de schoonmaak had gewerkt.
Een nieuwe baan
Er was meteen een klik met het team van MIJZO. Toen er een vacature vrijkwam, mocht ik solliciteren. Ik kreeg de baan en heb mijn proeftijd inmiddels gehaald. Nu heb ik een contract tot en met 2029.
Ik voel me er thuis en hoor bij de groep. Het is ook fijn dat het werk dicht bij mijn huis is. Ik kan lopend naar mijn werk. Dat is belangrijk voor mij, want mijn kinderen en mijn gezin zijn alles voor mij. Zo kan ik werk en gezin goed combineren.
