Jarenlang draaide het leven van moeder Mirjam voor een groot deel om de zorg voor haar zoon Sirion die een vorm van autisme heeft.
Structuur aanbrengen, taxichauffeur zijn en hem begeleiden in het dagelijks leven hoorde daar allemaal bij. Nu ziet ze hoe haar zoon steeds zelfstandiger wordt en zijn plek vindt in het werk en maatschappij. Sirion is 20 jaar en werkt via MidZuid in het groen in Geertruidenberg en Raamsdonksveer. Voor hem is dat een belangrijke stap richting zelfstandigheid. Voor Mirjam betekent het vooral rust en trots.
Samengroeien naar zelfstandigheid
Bij Sirion werd al op jonge leeftijd autisme vastgesteld. Dat betekent dat hij jarenlang veel structuur en begeleiding nodig had in het dagelijks leven. Kleine dingen, zoals meerdere taken tegelijk uitvoeren, konden al snel te veel zijn. Daarom werd er thuis veel gewerkt met duidelijke afspraken en een vaste dagindeling. “Sirion is een geweldige, enthousiaste, lieve en betrouwbare jongen met veel humor,” vertelt zijn moeder Mirjam. “Hij heeft veel interesses en kan ontzettend gezellig kletsen".
Om hem te helpen groeien in zelfstandigheid, werd stap voor stap gewerkt aan meer afstand van thuis. Eerst door weekenden buitenshuis te oefenen en later door zelfstandig begeleid te wonen. Inmiddels woont Sirion in Geertruidenberg, zijn ouders in Breda.
Een plek waar hij echt meedoet
Na verschillende vormen van begeleiding en dagbesteding kwam Sirion via de gemeente Breda in een traject richting werk terecht. Dat was spannend, vertelt Mirjam. “Je vraagt je toch af: gaat het lukken? Wordt hij ergens aangenomen?”
Via dat traject kwam hij uiteindelijk bij MidZuid terecht. Daar ging hij aan de slag in het groen. Vanaf het begin werd er gekeken naar wat bij hem past en welke begeleiding hij nodig heeft. Volgens Mirjam maakt dat een groot verschil. “Hier voelt hij zich geen cliënt, maar een collega. Hij hoort echt bij de ploeg en werkt samen met andere medewerkers.”
Ook voor Mirjam verandert er veel
Dat Sirion nu een plek heeft waar hij vier dagen per week werkt, betekent ook veel voor Mirjam. Jarenlang was het voor haar moeilijk om zelf werk te combineren met de zorg voor haar zoon. Veel tijd ging zitten in begeleiding, afspraken en vervoer. Nu Sirion een stabiel werkritme heeft opgebouwd, komt er ook voor haar meer ruimte.
“Ik besef nu pas hoeveel energie het zorgen maken om Sirion mij heeft gekost,” zegt ze. “Nu hij een plek heeft waar hij zich goed voelt, geeft dat ook mij rust.”
Sirion heeft inmiddels een duidelijke weekindeling. Hij wisselt werkdagen af met rustdagen en regelt steeds meer dingen zelfstandig. Hij kookt, doet boodschappen en houdt zijn eigen huishouden bij. Voor Mirjam voelt dat als een enorme stap vooruit. Niet alleen voor Sirion, maar voor het hele gezin. En Mirjam? Mirjam is weer aan het werk, ze vindt het fijn om weer iets voor zichzelf te hebben en mee te doen in de maatschappij. “Dat doet mij goed” zegt ze.
De wens voor haar zoon voor de toekomst is eigenlijk heel gewoon: dat Sirion zijn eigen leven verder kan opbouwen, met een fijne plek voor zichzelf en geluk in het alledaagse leven.